Als je drie keer hetzelfde verhaal vertelt, is het tijd voor een blog

16 januari 2026

Soms valt het je pas achteraf op. Je hebt in één week meerdere presentaties gegeven. Andere zalen, andere mensen, andere vragen. En toch vertel je steeds een variatie op hetzelfde verhaal. Dat is meestal het moment waarop je denkt: blijkbaar wil dit verhaal opgeschreven worden. En dus: een blog.

Afgelopen week was zo’n week. Dinsdagochtend bij de kick-off van Al Meer voor Elkaar, later in een workshop over Onderweg naar Onderwijs, en ’s middags nog bij de Kennisgroep Kwaliteit van de PO-raad / Sectorraad GO. Drie verschillende podia, één duidelijke rode draad. Over kinderen en onderwijs. Over de manier waarop Stichting Almere Speciaal (SAS) onderwijs mogelijk maakt, juist wanneer de route niet vanzelfsprekend is.

Onderwijs en ondersteuning: voor een kind bestaat geen systeem

Wat ik tijdens de Q&A bij Al Meer voor Elkaar zei, raakt de kern van alles wat wij doen. Voor een kind bestaat geen systeem, geen regeling en geen domein. Er is alleen een dag die lukt, of niet lukt. Als onderwijs en ondersteuning niet goed op elkaar aansluiten, voelt een kind dat meteen. En als ze wél samenvallen, ontstaat er rust, veiligheid en ruimte om te leren.

Dat is geen abstract beleidsverhaal. Dat is wat ik dagelijks in de praktijk zie binnen het gespecialiseerd onderwijs en in de samenwerking met scholen, jeugdzorg en gemeenten.

Onderweg naar Onderwijs: geen extra systeem, maar een gerichte route

In de workshop daarna heb ik samen met Myrna Ooms, projectleider bij SAS, onze aanpak Onderweg naar Onderwijs toegelicht. Geen nieuw systeem, geen extra schakel, maar een tijdelijke en doelgerichte route voor kinderen die (nog) niet volledig naar school kunnen. Altijd gericht op continuïteit, opbouw en terugkeer naar onderwijs.

Daarnaast hebben we laten zien hoe we via het project wijksgewijs onderwijs expertise uit het gespecialiseerd onderwijs verbinden aan scholen in de wijk. Niet pas als het vastloopt, maar juist als onderdeel van schoolontwikkeling en de kwaliteitscyclus. Hierdoor krijgen teams laagdrempelig toegang tot ondersteuning, versterken we het leerkrachthandelen en kunnen we eerder en gerichter aansluiten bij wat leerlingen nodig hebben.

Wat me raakte, was de herkenning in de zaal. Professionals die zeiden: dit helpt ons om te doen wat nodig is, zonder te wachten tot alles perfect geregeld is.

Kwaliteit in het onderwijs: gesprek in plaats van checklist

’s Middags bevond ik me in een totaal andere context. Samen met Rieneke Pruis, adviseur Kwaliteit en Onderwijs bij SAS, gaf ik een presentatie bij de Kennisgroep Kwaliteit van de PO-raad en Sectorraad GO. De uitnodiging was helder: deel een good practice waarin zichtbaar wordt hoe je als bestuur grip houdt op onderwijskwaliteit, specifiek op OP2 en OP3.

Ook hier ging het niet over formats of systemen. Het ging over hoe kwaliteitszorg bij ons functioneert als hulpmiddel om scherp te blijven op ontwikkeling, opbrengsten en professioneel handelen. Over kwaliteit als gesprek, niet als afvinklijst.

Stichting Almere Speciaal: onderwijs mogelijk maken waar het ingewikkeld wordt

Als ik die dag overzie, zie ik één duidelijke lijn. Stichting Almere Speciaal is geen organisatie die pas in beeld komt als het niet meer lukt. Wij zijn een kennis- en ontwikkelorganisatie die onderwijs mogelijk maakt waar het ingewikkeld wordt. We werken samen met reguliere scholen, jeugdzorg en de gemeente. We geloven in kleine stappen die nú beginnen, omdat wachten voor kinderen geen neutrale optie is.

En we nemen kwaliteit serieus. Juist omdat het niet gaat over papier, maar over echte kinderen in echte klassen.

Misschien is het toeval dat al deze presentaties in één week vielen. Maar de herhaling was dat niet. Dus bij deze: opgeschreven. Voor wie wil weten wie wij zijn als SAS, waar we voor staan en hoe we dat – iedere dag opnieuw – proberen waar te maken.

Brigitta Gadella
Bestuurder Stichting Almere Speciaal